Mr & Mrs Bruk

Sinds vorige week donderdag zijn Mr Bruk en zijn vrouw Mimi in ons landje. Ze hadden twee kinderen uit Ethiopië onder hun hoede die ze aan de dolgelukkige en kersverse ouders konden overhandigen!

Maandagavond organiseerde Ray of Hope een infoavond in Entrepot du Congo in Antwerpen. Daar gaf Mr Bruk uitvoerig uitleg over de procedure in Ethiopië zelf. Ook daar komt nog veel bij kijken: papierwerk, heen en weer geloop naar de Rechtbank, autorisaties, ...
Achteraf konden we hem ook nog eens persoonlijk spreken en vragen stellen.
Hij kwam ons over als een heel lieve en zachtaardige man die oprecht belangstelling toonde in alle kandidaat-adoptieouders.

We vonden het vrij belangrijk om hem eens persoonlijk te ontmoeten. Mimi maakte korte aantekeningen bij onze naam, die op hun lijst stond, zodat ze hun ons kunnen herinneren eens ze ons dossiertje in handen krijgen! Zij zullen tenslotte mee bepalen welke kind er aan ons zal worden voorgesteld!

Meer goed nieuws is dat we opnieuw te horen kregen dat het allemaal heel snel kan lopen eens ons dossier in Ethiopië is! Spannend!!!

Een andere grappige toevalligheid is dat toen we gisteren kort na de bespreking wilden vertrekken, Died een collega van het werk herkende die zat te eten in het café.
Toen hij Died zag, zei hij onmiddellijk: “Ik dacht wel je hier te ontmoeten!”
Waarop wij: “??????? Hoezo ??????”
Blijkt dat die persoon in de raad van bestuur zit van Ray of Hope…meer zelfs…hij heeft zo’n 12 jaar terug Ray of Hope opgericht!!
Hij had Died zijn naam al eens zien passeren bij Ray of Hopen en had ook al op het werk horen waaien dat we met adoptieplannen rondliepen. Maar hij vond het indiscreet van zijn kant om Died hierover aan te spreken op het werk (terwijl we dit helemaal niet erg zouden gevonden hebben natuurlijk!).
Hij is na zijn maaltijd met ons terug gegaan naar het zaaltje en heeft ons dan nog voorgesteld aan een koppel uit Gent! Dit bleek dan om Helke en Kurt te gaan die we via de praatgroep Ethiopië_vlaanderen al een beetje hadden leren kennen.

It's a small world after all...