Hard Times

Alhoewel het wachten iets draaglijker is geworden sinds we weten dat Jenai onze dochter zal worden, is het feit dat we intussen nog niets meer weten bijna onmenselijk!

Ze moeten ons hier tegenhouden of we stonden al gepakt en vertrekensklaar!

Het lastige is dat de communicatie niet altijd even vlotjes verloopt zodat Inge ons natuurlijk ook niet meer kan vertellen dat wat zij heeft doorgekregen uit Addis.

In haar laatse mail schreef ze ons dat ze nog steeds geen nieuws had voor ons.
De reden daarvoor is dat Mimi - de vrouw van Mr. Bruk - afgelopen donderdag bevallen is van hun derde kindje. Dikke proficiat alvast!
Bruk zal dus deze week nog een aantal zaken in orde brengen en vooral voor zijn vrouw en zoontje zorgen.

Op dit moment zijn er ook enkele families ter plaatse om hun zoon of dochter op te halen.
Dit wil zeggen dat Bruk ook voor die mensen nog een en ander moet regelen.

Men heeft ons beloofd dat volgende week alles terug normaal zal verlopen en dat ze ons dan HOPELIJK meer info kunnen geven betreffende ons dossier!

Wat ik me nu afvraag...wil dit nu zeggen dat Bruk ons dossier WEL of NIET heeft ingediend bij de griffier op donderdag 15 maart?????

HELP...somebody tell us something!

It's hard knowing that our little girl is waiting there for us and is in desperate need of health care and nourishment!

We wanna take the first plane to Addis Ababa and bring her home!
Our prayers go out to her! Hopefully we'll know more soon...somewhere next week at least!

Bezigheidstherapie

Vandaag...23 maart...onze huwelijksverjaardag!
En wat een mooi geschenk hebben we gekregen zeg...morgen wordt Jenai 1 jaartje oud!
Vanavond gaan we er eens met ons tweetjes gezellig tussenuit...een heerlijk etentje bij de Griek. Ik kijk er al naar uit!

Gisteren naar de huisarts geweest om een herhaling van onze Hepatitis A & B vaccinaties te krijgen. Binnen 6 maand moeten we deze dan nog 1x krijgen...dan zijn we voor 10 jaar immuun.

Intussen wachten we nog steeds vol spanning op nieuws van Mr. Bruk van Ray of Hope.

Hij zou vorige week donderdag ons dossier indienen bij de griffier in de rechtbank van Addis Abeba. We weten dus nog niet wanneer de uitspraak van het vonnis valt...


Dus wat doet een mens intussen? Klussen, klussen en nog eens klussen!

De tuin, het terras, de slaapkamer, de was, de plas, ... noem maar op, we zitten hier niet stil.

Mijn laatste project...onze slaapkamer!

Na 3 jaar in een onbehangen, wit bepleisterde en saaie kamer geslapen te hebben, werd het NU toch wel eens tijd voor een verandering.

De oude, donkere houten vloer kreeg een witte, gebeitste look waardoor de hele kamer oplichtte. Dit was vooral belangrijk omdat we maar 1 klein raam in de kamer hebben.

Eigenlijk is deze hele metamorfose begonnen met de rugklachten van Died (jaja, steek het maar hem ;).
De matras was dringend aan vervanging toe...gevolg...we hebben ineens ook maar een nieuw bed aangeschaft van 1m80 breed (zaaaaalig als je van 1m40 komt ;).

Dus een prachtig nieuw bed kan toch niet in een sfeerloze kamer terecht komen he!?

De kleurkeuze van het plafond en 1 muur viel op klei (een soort beige) en dan kreeg 1 muur "Pure Java" (kaki-groen) en 1 muur een mengeling van klei + kaki-groen.



Wat? Nestdrang? Wie, ik?

;)

Preliminary Report

Alweer een memorabele dag vandaag...we hebben de aanvaardingspapieren ondertekend zodat Jenai Helen officieel onze dochter kan worden!

Haar officiële geboortedatum is 24 maart 2006! (We waren nog aan het gokken in de auto dat het misschien wel eens 23 maart zou kunnen zijn...onze huwelijksverjaardag...;)

Er is een grondig medisch onderzoek gebeurt op 21 februari 2007 waaruit onder andere bleek dat ze 73 cm mat en 5 kg woog! Dit laatste bleek niet echt te kloppen naar Mr. Bruk zei. Hij had Jenai Helen ontmoet en in zijn armen genomen en had de indruk dat ze meer woog. Hij is dan een dag of 2 later teruggekeerd met zijn weegschaal onder de arm om ze opnieuw te wegen...en wat bleek...ze woog dan 6,5 kg. Verder maakte ze ook een levendige indruk op hem!

We kregen haar medisch dossier in handen en constateerden dat zij enkele "behandelbare ongemakken" had maar verder volledig gezond verklaard is!
Natuurlijk willen we haar zo snel mogelijk bij ons thuis halen om haar te laten aanvangen met een inhaalmanoevre van jewelste! Het is best moeilijk te weten dat ons kind met ondervoedingsverschijnselen te kampen heeft, terwijl wij haar hier het allerbeste willen en kunnen geven!!


Mr. Bruk - de contactpersoon van Ray of Hope ter plaatse - zal deze week nog een rechtbankdatum aanvragen. Afhankelijk van de drukte kan dit 10, 15 of 20 dagen later plaatsvinden. Ongeveer een maand na de uitspraak van het vonnis kunnen wij onze koffers pakken en richting Addis Abeba vliegen!! Begin mei lijkt dus realistisch!


Het Missionaries of Charity weeshuis is een zeer groot weeshuis. Een grote, geasfalteerde speelruimte wordt omringd met vrij hoge gebouwen. De kamers zijn netjes. Er zijn 2 babykamers die ruim en licht zijn en per kamer plaats bieden aan 20 baby's. De blauwe bedjes en lakens zijn heel proper. In het MOC werken soms buitenlandse vrijwilligers en stagiaires. Er zijn meestal 4 verzorgsters per kamer. Het weeshuis behoort tot de orde van moeder Theresa.

Het MOC heeft de reputatie om administratief zeer correct en vrij snel alles af te handelen. Dit is dus een heel groot voordeel en maakt dat we betrekkelijk snel kunnen afreizen!

(Foto rechtsboven: Secretary of the Treasury and Musician Bono Visit Missionaries of Charity Care Home)

Binnen de muren van het weeshuis bevindt zich ook een school. (foto links)
Een confronterende situatie is dat deze oudere kinderen je zullen aanklampen bij aankomst. Het is dan ook hartverscheurend dat zij toezien hoe jij dan buitenwandeld met je kindje.

Op een foto van Jenai Helen moeten we nog even wachten tot het vonnis uitgesproken wordt. Kort daarna zal haar foto per email doorgestuurd worden vanuit Addis Abeba door Mr. Bruk!

Begin april worden we opnieuw bij Ray of Hope verwacht voor de ... jawel eindelijk is het zover ... REISVOORBEREIDING!! De tijd zal dus nog vrij goed gevuld zijn alvorens we zullen vertrekken...en maar goed ook...zo is het wachten minder zwaar!

WE'RE PROUD TO PRESENT TO YOU...

our daughter...

>>>>> Jenai Helen <<<<<

Daar rinkelde hij plots...DE TELEFOON...de zachte stem van Inge die zei: "Ik heb goed nieuws voor jullie!"...mijn hart die precies geen blijf meer wist met zichzelf...ongeloof...emoties...EUFORIE!

Ons dossier kwam later aan dan de andere dossiers...vandaar dat ze ons vorige week vertelden dat wij er helaas niet bij waren!
En wij maar denken dat wij nog weken zouden moeten wachten...wat een superverrassing zeg!

Maandag mogen we langsgaan bij Inge om samen met haar het dossier van Jenai Hellen door te nemen.

Hellen is de naam die ze kreeg van haar mama en we willen die graag behouden. De betekenis van de naam Hellen is "de prachtige, de stralende".

Als haar kersverse ouders willen ook wij haar graag een naam geven. We hebben gezocht naar een naam van Ethiopische of Afrikaanse afkomst en besloten haar Jenai te noemen omdat ook de betekenis hiervan heel toepasselijk is nl. "God heeft geantwoord".

Voorlopig hebben we wel al volgende gegevens van haar:

• ze is net geen jaar oud
• ze is nog niet lang een weeskindje; haar mama is overleden een tijdje terug (we hebben dus de naam van haar biologische mama!)
• ze vertoont lichte ondervoedingsverschijnselen en scabis maar wordt hiervoor behandeld momenteel
• ze verblijft in het MOC (Missionairies of Charity) weeshuis in Addis Abeba

Inge vertelde ons er ook bij dat het bij het MOC weeshuis vrij snel zou kunnen gaan!

Dit vinden we natuurlijk HELEMAAL niet erg! ;)

Info omtrent onze afreis hebben we momenteel nog niet...maar we vermoeden dat het mei 2007 zal worden!

Bedankt alvast aan iedereen die meeleeft met ons en steeds enthousiast een kijkje komt nemen hier!