Happy People!

Vrijdag 7 juli...

Opnieuw twee groene kaartjes in de bus... Twee Gerechtsbrieven af te halen in het Postkantoor van Laarne! Het lijkt alsof de aangetekende zendingen hier altijd aankomen als er niemand thuis is ;)

ONS GESCHIKTHEIDSVONNIS IS GEARRIVEERD!!

Brrr...gek...ik heb dit kriebelend gevoel! Ons huis lijkt plots te klein! Ik zou iedereen willen opbellen om dit goede nieuws te vertellen! Ik wil zingen, dansen, springen, het van de daken schreeuwen! Kortom...ik ben supergelukkig!

Ik vlieg bijna naar de Post! Yes...het is ze dan toch gelukt! Super! Ik bel nog vlug eventjes naar Died om hem het schitterende nieuws te melden.
Het is te hopen dat ik zijn aangetekende zending meekrijg, want hij moet tot 18u werken en zal dus vandaag niet meer naar het Postkantoor geraken. En ik wil ons vonnis dolgraag VANDAAG nog doorfaxen naar de Vlaamse Centrale Autoriteit - Kind & Gezin! De loketbediende kijkt me medelevend aan maar zegt dat ze geen Gerechtsbrieven mogen meegeven. Dit is een veiligheidsmaatregel (documenten ivm scheidingen etc.)

'Oh, maar het zijn helemaal geen scheidingspapieren of zo hoor', zeg ik, 'integendeel, het is heel goed nieuws, het zijn goedkeuringen om te adopteren!'

De loketbediende kijkt naar haar collega die naast haar is komen staan en die uiteindelijk ook haar baas blijkt te zijn. Ik laat hen beide mijn fax zien die ik gisteren reeds had opgesteld aan Kind & Gezin en vertel dat ik deze heel graag onmiddellijk zou willen doorfaxen!

'Alé vooruit, 't is goed!', zegt ze met een vriendelijke glimlach. 'Fantastisch. Als ik nog eens een tevredenheidsenquête moet invullen voor de Post, dan zullen jullie heel hoog scoren!', lach ik hen toe.

Maar dat is nog niet alles...toen ik, na het ondertekenen van de nodige documenten, vroeg of zij over een faxapparaat beschikten en of ik dit eventueel eens kon gebruiken, waren zij daar ook onmiddellijk toe bereid! En toen ik achteraf vroeg wat mijn schuld was, lachten beide dames me toe dat ze dit met plezier gedaan hadden!
Waw...een dikke pluim voor de dames van het Postkantoor van Laarne!! Toch nog naastenliefde te vinden!

Thuis aangekomen, belde ik naar Ray of Hope om kort verslag uit te brengen. Ik vroeg of zij ongeveer konden inschatten hoelang het nu nog zou duren voor we bij hen konden langsgaan voor het intakegesprek. Zou het nog voor ons verlof zijn?

'Ja hoor', zei Inge, 'het duurt nu een tweetal weken en als wij alles ontvangen hebben van Kind & Gezin, nemen wij contact op met jullie om een afspraak te maken om langs te komen!' Ik kan het bijna niet geloven...dat zou dan betekenen dat wij de voorbereiding/adoptieprocedure in net geen jaar hebben doorlopen!

We are Happy People!